Son Sığınak
Hayat perdenin arkasında;
Hayatın öte yakasında.
Şu gaflet yükü insana bak;
Kendinden varlık cakasında.
Ve aşksız yobaz… İşi gücü,
Namazla Cennet takasında.
Tam dört asırdır Müslümanlık,
Cansız etiket markasında.
Ku’ran kalbi kör ezbercide,
Din, üfürükçü muskasında.
Batı, Batı der çırpınırlar,
Batı tükürük hokkasında.
Makine dimdik demirden put,
İnsanoğlu ruh lâçkasında.
Hürriyet nerde söyleyeyim:
Hakka esaret halkasında.
Zamanda herşey kopuk, kesik;
Biçkisi kader makasında.
Ey insan, sana son sığınak,
Son Peygamberin hırkasında!
This entry is filed under Yaşam. And tagged with necip fazıl kısakürek, NFK, NFK'nın son sığınak şiiri, şiir, son sığınak. You can follow any responses to this entry through RSS 2.0. You can leave a response, or trackback from your own site.
-
No Comments
Post your comment